Badem Ağacı

 

Piyanist filmini ilk izlediğimde Almaya da Yahudilere yapılan eziyete, vahşete, soykırıma nasıl üzüldüysem nasıl içim acıdıysa, hakeza Zülfü Livaneli’nin Serenad Kitabında da anlatılan, Şile açıklarında batırılan Sturma Gemisindeki Yahudilere çok üzülmüş, sessiz kalınmasını içselleştirememiştim. Badem Ağacını okurken, İsrailli Yahudilerin, Filistinli Araplara yaptıkları işkenceler, vahşetler ve soykırımlara da o kadar üzüldüm. Yazarın Yahudi olması da aslında insanın insana yaptığı zulmü, din dil ırk fark etmesizin nasıl etkilediğini gösteriyor. 

 Savaş,  sivil halk üzerinde olmamalı! Savaş, bebek ölümlerini meşrulaştırmamalı!  Güçlü, güçsüz üzerinde söz hakkına sahip olmamalı. Silah tacirlerinin destekledikleri zulme, tüm dünya sessiz kalmamalı!

 Badem ağacı bir çocuğun on iki yaşından başlayarak kocaman bir adam olana kadar yaşadığı dramı ele alıyor. 1955 den 2009 a kadar uzana bir savaşın hikayesi…

 Ahmed’in küçük kardeşi Emel, hiç kimse fark etmeden bir kelebeğin peşinden şeytanın tarlası dedikleri yere giriyor. Annesinin arkasında koşup sakın kıpırdama demesine gülümseyerek kelebeği yakalayacağını söyleyerek adım atıyor.  Ve Mayın patlıyor. Babaları, Ahmed’in mayınların gömüldüğü zaman görerek çizdiği haritaya güvenerek, Emel’den kalanları toplamak için mayın tarlasına giriyor. Abbas ağlayan annesine sarılıp “Merak etme babam Emel’i birleştirecek. Çünkü, o her şeyi onarır “diyor.  Daha sonra bir gece evlerinden çıkarılarak başka bir eve götürülüyorlar.

 On ikinci yaş gününde babası terörist olmakla suçlanıyor ve cezaevine gönderiliyor. Evleri İsrail askerleri tarafından yıkılırken kardeşleri Sara başına aldığı darbeyle ölüyor. Ve aileye ev yapma izni verilmiyor. Badem ağacının altına bir çadır kuruyorlar ve bir dahi olan Ahmed, kardeşi Abbas ile birlikte çalışmak zorunda kalınca birlikte İsrailliler için yapılan evlerin inşaatında çalışmaya başlıyorlar. İkisi de küçük çocuk olduğu için aldıkları para çok az da olsa en azından pirinç alıp pilav yiyerek bir karınlarını doyurabiliyorlar.  Ta ki içi nefret dolu bir Irak’lı Abbas’ı inşattan aşağı itene kadar! Omuriliği kırılan Abbas sakat kalıyor. Ahmed artık küçük kardeşi Fadi ile bir kesimevinde çalışmaya başlıyor. Ve yıllarca Abbasın hastane faturalarını ödemek zorunda kalıyorlar. Bu arada öğrencisin bir dahi olduğunu bilen Muhammed öğretmen Ahmed’e iş sonraları ders veriyor. Bir gün matematik yarışması olduğunu ve Ahmedin bu yarışmaya mutlaka katılması gerektiğini söylüyor. Yarışmada birinci olana İbrani Üniversitesinden burs veriliyor. Ayaklarında araba lastiğinden sandaletleri, annesini çarşaftan diktiği pantolonu ile yarışma salonuna ilk girdiği anda dikkatleri üzerine çeken Ahmed kazanıyor.

 Bol bol altını çizeceğiniz cümlelerle, onca zulmün içine umudu okuyacağınız bir eser. Ahmed Hamid’in azmi ve bilgisi yaşadığı onca zorluğa rağmen, on iki yaşında bir çocuğun umudunu kaybetmeden Nobel ödülüne uzanan yaşamın başarısı okunmaya değer.  

 Keyifle okuyun.

“Kötü insanlar, bize davranışlarını gerekçelendirmek için bizim değersiz olduğumuza inanma ihtiyacı duyar. Keşke hepimizin aynı olduğunu fark edebilseler.”

“Anladım ki cesaret korkunun yokluğu değildi, bencilliğin yokluğuydu; bir başkasının çıkarını kendi çıkarının önüne koymaktı.”

“İyi şeyler seçim yapmayı zorlaştırır. Kötü şeyler seçenek bırakmaz.”

“Hemşirenin verdiği ve içinde Abbas’ın sandaletleriyle kanlı giysilerinin bulunduğu torbayı aldım. Sol sandaletini çıkardım, ayağına giydirip bağladım. Sağımdaki peçeli hanımın bana baktığını fark ettim. Öbür ayağına da aynı şeyi yaptım. Uyandığında kalkıp gitmesini sağlama almak istiyordum.”

“İnsanlar korku ve bilgisizlik yüzünden nefret eder. Nefret ettikleri insanları tanımaya başlarlar ve ortak çıkarlarına odaklanırsa bu nefreti yenerler.”

“Hayatta başarı, yaşadığımız başarısızlıkların sayısı değil bu başarısızlıkları nasıl karşıladığımızdır.”

“Neden hiç ağaç yok? " diye sordum sürücüye.
" İsrail bu bölgedeki ağaçları söktü. " dedi sürücü. " Ağaçların güvenliklerine karşı nasıl bir tehdit oluşturduğunu düşünsenize: Tanklarından birinin tepesine bir portakal düşebilir. "

““Çantanda hiç kitap yok mu?”

“Hayır, savaşta mahvoldular. “Dedi Macid.

Kaşlarımı çattım.”Peki neden sırt çantası taşıyorsun o zaman?

“Top mermileri ve bomba parçalarını değiş tokuş ediyoruz,” dedi.”

“İsrailliler eğitimli Filistinli istemiyor. Eğitim kurumlarını yok etme politikalarını bir parçası bu. Uğruna yaşayacak bir şeyimiz kalmasın diye bizi umutsuz yapmak istiyorlar. Bizimle barış yapmak ve toprağımızı geri vermek zorunda kalmasınlar diye bizi teröristlere çeviriyorlar.”

Hayvan Çiftliği

(Bir Peri Masalı)

 

"Bütün Kitaplar eşittir; ama bazı kitaplar öbürlerinden daha eşittir.”

  Alt başlığı Peri Masalı olan Hayvan Çiftliği Bir Ütopya’nın Distopya’ya dönüşünü anlatıyor. Kitap fabl tarzında yazılmış bir hiciv romanı. Asıl adı Eric Arthur Blair olan İngiliz Yazar Goerge Orwell  1922-1927 yılları arasında Hindistan da  İmparatorluk Polisliği yaptı. Ancak İmparatorluğun içi yüzün görünce istifa etti. Sömürge memurlarının davranışlarını eleştirdiği makalelerin derlemesi olan Bir Fili Vurmak adlı Kitabı 1950 yılında yayınlandı. İkinci dünya savaşının sonlarına doğru da Hayvan Çiftliğini, Stalin Rejim’ini ve Kapitalist Sistem’e eleştiri olarak yazdı.

 Ben kitabı Can Yayınları, Cemal Üster’in çevirisinden okudum. Kitabı daha önce 1954’te Maarif Vekâleti’nin Dünya Edebiyatından Tercümeler Dizisinden yayınlanmış olan çevirisi ise Halide Edip Adıvar yaptığını ise Cemil Üster’in önsözünden öğrendim.

Kitabın Karakterleri adından da anlaşıldığı gibi Hayvanlar. Beylik Çiftlik Sahibi Bay Jones hayvanlara sert davranan fakat becerikli bir çiftçi. Hayvanların içinde en yaşlı domuz olan Koca reis bir gün hayvanlara gördüğü bir düşü anlatmak için toplantıya çağırdı. Toplantıda Hayvanların birleşip insanlara karşı ayaklanmaları gerektiğini, hayatlarının sefillikten, kölelikten başka hiçbir şey olmadığını, özgür ve zengin olabilmeleri için tek düşmanları insanlardan kurtulmaları gerektiğini anlattı.

“İnsan üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlayamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayacak kadar hızlı koşmaz. Gene de tüm havanların efendisindir.”

Koca Reis gece düşünde daha küçücük bir domuzken annesinden duyduğu İngiltere’nin Hayvanları adlı şarkının tamamını gördüğünü söyledi.  Sesi güzel olmasa da şarkıyı söylemeye başladı. Kısa sürede bütün hayvanlar şarkıya eşlik etti. İngiltere’nin Hayvanları adlı şarkı artık hayvanların marşı olmuş ve her zaman her yerde hatta komşu çiftliklerde bile söylenmeye başlanmıştı.

Koca Reis üç gün sonra ölür ve Bay jones’in sarhoş olup hayvanlara yem vermemesi de hiç beklemediği anda ayaklanmaya sebep olur. Hayvanlar Beylik Çiftliğini tabeladan siler ve Hayvan Çiftliği olarak değiştirir. Tabelanın yanına Yedi Emir yazılır.

·         İki ayaküstünde yürüyen herkesi düşman bileceksin,

·         Dört ayaküstünde yürüyen ya da kanatları olan herkesi dost bileceksin,

·         Hiçbir hayvan giysi giymeyecek,

·         Hiçbir hayvan  Yatakta yatmayacak,

·         Hiçbir hayvan  içki içmeyecek,

·         Hiçbir hayvan  başka bir hayvanı öldürmeyecektir.

·         Bütün hayvanlar eşittir.

 Hayvan ırkının en zeki olanları olarak bilinen Domuzlar yönetimi ele alır. Snowball ve Napoleon kendi aralarında anlaşamaz ama Napoleon herkesten gizli yetiştirdiği köpekler sayesin Snowball’u çiftlikten kovar ve tek lider olarak hükmeder.  

Zamanla Yedi Emir’deki birçok madde değişecek ve tek bir maddeye dönüşecektir.

BÜTÜN HAYVANLAR EŞİTTİR AMA BAZI HAYVANLAR ÖBÜRLERİNDEN DAHA EŞİTTİR.

Beni en çok etkileyen Zavallı Boxer olmuştur.  Yel değirmeni için var gücüyle çalışan, Napolleon ne derse haklıdır deyip azalan tayınlarına ses çıkarmayan zavallı Boxer sakatlandığı zaman hayvan kasabını boylamaktan kurtulamaz. Ve tabiî ki kitaptaki çarpıcı sahnelerden bir diğeri ise domuzlar ve insanlar şerefe kadeh kaldırdığı sahnedir.

“Bay Pilkington kadehini kaldırır ve espiriyi patlatır:

“Sizin aşağı kesimden Hayvanlarınızla uğraşmak zorundaysanız bizlerde bizim aşağı sınıftan insanlarımızla uğraşmak zorundayız.” Der”

Gizlice onları seyreden hayvanlar Domuzlar ve İnsanları birbirinden ayıramaz.

Karakterler:

Koca reis: Ayaklanma öğüdünü veren bilge domuz. Karl Max temsil ettiği söyleniyor.

Napoleon: Çifliğin lideri olan domuz, Stalin’i temsil eder.

Snowball: Oda diğer domuz, okumayı öğretir, bir değirmen yapılması taraftarıdır. Lev Troçki'yi temsil eder.

Squealer: Bir domuzdır, mükemmel bir konuşmacıdır. Sovyetlerdeki parti yanlısı Pravda gazetesini temsil eder.

Boxer: Zeki sayılmayan bir at. Tek gayesi 'daha çok çalışacağım'dı; ve öyle de yaptı. Boxer da Sovyetler’deki vasıf işçilerini temsil eder.

Clover: Dişi bir at. Asla yakınmazdı.

Benjamin: Yaşlı ve inatçı bir eşek, Benjamin, yaşlı kuşağı, her yeniliğin karşısında olanları temsil eder.

Moses: Kuzgun, hayvanların ölünce Balbadem Diyarına gideceğini anlatıp durur. Hiç çalışmadığı için pek sevilmez. Kiliseyi ve dini temsil eder.

Mollie: Tek derdi şeker yitebilmek ve daha rahat yaşamak olan bir at.

Muriel: Kuralları okuyan bir keçidir.

Jones: Çiftliğin ve hayvanları eski sahibi.

Bir baskı biçiminden başka bir baskı biçimine giden masalsı kitap aslında büyüklerin bir peri masalı!  Ya da geçek yaşamı!

“Kedi, Yeniden Eğitim Kurulu’na katılmış bir süre canla başla çalışmıştı. Bir gün birde bakmışlardı, damda oturmuş erişemeyeceği kadar uzaktaki serçelerle konuşuyor; onlara artık bütün hayvanların Yoldaş olduğunu, dilerlerse çekinmeden gelip pençesine konabileceklerini anlatıyordu.  “

Keyifli okumalar.

Fedailerin Kalesi ALAMUT

 

 Kitap okumayı o kadar çok özlemişim ki, yazmaya vakit bulamıyorum.  Gülcihan Elif’in hikâyeleri öylece bir kenarda beni bekliyor. Beklesin diyorum bende, hasret giderelim huzur kokan kitaplarımla. Hamilelik süreci ve sonraki dönemde çok fazla okumaya fırsatım olmadı.  Şimdi eskisi kadar olamasa da sanki eski rutinime döner gibiyim.

  2020 herkes için zor bir yıl oldu. Hastalıklar, savaşlar, felaketler, şehit haberleri, kadına şiddettin artan dozu bir sürü kötü olayların yılı oldu. Dünyaca büyük bir sınavdan geçiyoruz. Korona virüs milyonlarca can aldı ve almaya devam ediyor. Yeni yılın, bütün dünyaya barış huzur ve sağlık getirmesini canı gönülden diliyorum.

  2020 benim içinde tekrar yılı oldu diyebilirim. Daha önceden kütüphaneden aldığım beni çok etkileyen birçok kitabı alıp ikinci kez okudum ve kütüphaneme ekledim. Neyi fark ettim biliyor musunuz? İkinci kez okuduğum her kitaptan aradan uzun zaman geçtiği için beklide sanki ilk kez okuyormuşum gibi keyif aldım.

 Vlademir Bartol’un Fedailerin Kalesi Alamut da bu kitaplardan birisi. Vlademir Bartol (1903-1967) 1938 yılında dokuz ayda tamamladığı Alamut en tanınan kitabıdır. Vlademir Bartol’un Sloven bir arkadaşı Marco Polo’nun Seyehatleri adlı kitapta Dağların Yaşlı Şeyhi adlı bölümü okumasın tavsiye etmiş. Marco Pola İpek Yolu üzerinde seyehat ederken İran dolaylarında haşhaş ve gizli bahçelerde tuttuğu kızlar sayesinde genç erkekleri cennetin anahtarının elinde olduğunu ve istediği kişiyi cennete gönderip geri getirme vaadiyle intihar saldırılarında kullanabileceği suikastçi birliği kuran bir diktatörden bahsedildiğini okuyor. Bartol bu konu ile yakından ilgilenerek yaklaşık on yıl boyunca araştırma yapıyor. Günlüklerinde kaderine kitabı yayıncıya teslim edecek kadar yaşaması için yalvarıyor. Ve sonunda kitabını bitirdiğinde aslında bir şahesere imza attığının bilinciyle çok mutlu oluyor. Fakat o dönemde Alman ve İtalyan işgali altında olan Slovenya da kitap yasaklanıyor ve komünist Yugoslavya da ise kitap yıllarca tehdit olarak görüyor.

 Kitap gerçekten bir şaheser, okuyan herkesin kendini Bin bir Gece Masallarında hissedeceğine garanti veririm. Ve bu kitabı kim okuyorsa Hasan Sabbah ve Alamut ile ilgili her şey dikkatini çekiyor ve daha fazla okumak daha fazla öğrenmek istiyor. Hasan Sabbah, Nizamül-Mülk, Sultan Melikşah, Tacilmülki Terken Hatun, Berkyaruk , Ömer Hayyam… Bu büyük tarihi karakterlerin hepsini bir kitapta okumak harika bir duygu!

 Sava kasabasında Tahir, Ali’yi yaad etmek ama asıl Selçukluya karşı faaliyet yürütmek amacı ile İsmaili adında gizli bir örgüt kurmuş. Ama İsfahan’lı eski bir müezzin örgüte kabul edildikten sonra örgüt basılmış ve tarikat mensupları hapsedilmiş. Tahir müezzini hain olduğu için gizlice idam cezasına çarptırarak idam ettirmiş. Bunun üzerine Tahir tutuklanıp Başvezir Nizamül-Mülk’ün talimatıyla başı vurdurulmuş. Aradan geçen yıllar sonra torunu Avni babası tarafından Alamut’a , büyük babasının intikamını almak için hizmet etmeye gönderilir. Alamutta Tahir’in torunu sevinçle karşılanır. İbni Tahir fedailik eğitimlerine katılır. Akıllı ve güçlü olduğu için diğer arkadaşlarından sonrada başlasa da her şeyi çabuk öğrenerek diğerleriyle aynı seviyeye gelir.

 Hasan Sabbah, Nizamül- Mülk ve Ömer Hayyam aynı okul arkadaşları olarak yansıtılmış kitapta. Gençken birbirlerine kim daha fazla yükselirse diğerine yardım edecek diye söz vermişler. Nizamül- Mülk başvezir iken Hasan Sabbah sarayda görevli imiş. Sultan Melikşah Nizamül-Mülk’ten gelir gider raporları istediğinde iki yıl istemiş Hasan Sabbah da 40 günde raporu hazırlayacağını iddia etmiş. Raporu hazır ettiğinde Sultanın karşısında okurken arkadaki sayfaların boş olduğunu görmüş ezberlediği kadarıyla aktarmış fakat Sultan sinirlemiş, Nİzamül-Mülk de “ bilge kişiler bu rapor için 2 sene demişlerdi. Bu sebeple bu işi kırk günde tamamlayacağını söyleyerek böbürlenmeye kalkan bu budalanın sonunda karşımıza geçip kekeleyeceği normal değil mi? Deyince sultan Hasan Sabbah’ı saraydan kovmuş.

 Fedai olarak yetişen İbni Tahir, Hasan Sabbah’ın sahte cennetine girecek ve haşhaşın etkisiyle suikast yapacak olan fedailerden biri.

 Her şeyden önce bu kitabın bir kurgu olduğu unutulmamalı. Tarihi karakterlerin hepsi sizi içine alıyor. Birçok hikâyenin gerçek olduğunu düşündürüyor.  Şu anda popüler kültürde TRT Kanalında, Uyanış Büyük Selçuklu dizisi yayınlamakta. Fakat dediğim gibi birçok şey tarihin birebir yansıması değil. Keyifli okumalar efendim .

Les Misérables (Sefiller)

 

 Sefiller kitabını 2015 yılında kütüphaneden alıp okumuştum. Tadı damağımda kalan ender kitaplardan biridir. Hani favori listem sorulsa ilk vereceğim cevap Sefillerdir. Okurken bende üzüntü, acıma, kaygı, merak, ama en çokta tanıdıklık duygusu barındırmıştı. Evet aslında sefilleri hepimiz tanıyoruz. Hani yaşayan ama yaşadığını bir türlü kanıtlayamayan, görmemezlikten gelinen, dışlanan, hor görülen, hayattan ayrıştırılanların hikayesi.

  Victor Hugo ile ilgili kısaca aktarabileceğim ki, yazarın eserlerini okuyanlar bilirler. Fransa’nın en önemli yazarıdır. Ayrıca Romantizm akımının Fransa temsilcisidir. 1802 de Besançon’da doğmuş üç kardeşin en küçüğüdür. Gençliğinde kralcı olsa da yıllar içerinde tutkulu bir Cumhuriyetçi olmuş. Siyasi hayatından dolayı sürgün edilince imparatorluk yıkılana kadar Fransa’ya dönmemiş. 1862 de Sefiller yayınlanmış ve  Notre- Damın kamburu Deniz İşçileri gibi önemli eserlere imza atmıştır. Ayrıca şiir ve oyun yazarı olan Victor Hugo benim Fransız edebiyatına hayranlığımın sebebi oldu. Victor Hugo Sefiller ile ilgili yayıncıya yazdığı mektubunda:

“Sefiller kitabının tüm halklar için yazılmış olduğunu söylerken haklıydınız beyefendi. Herkes tarafından okunacak mı bilmiyorum ama ben herkes için yazdım. İngiltere’ye olduğu kadar İspanya’ya, İtalya’ya olduğu kadar Fransa’ya, Almanya’ya olduğu kadar İrlanda’ya, köleleri olan cumhuriyetlere olduğu kadar, serfleri olan imparatorluklara da hitap etmektedir. Toplumsal meseleler sınırları aşar. İnsan türünün yaraları, dünyayı kaplayan o geniş yaralar, dünya haritası üzerine çizilmiş mavi ya da kırmızı çizgilerde son bulmuyor. İnsanın cahil ve umutsuz olduğu her yerde, kadının kendini ekmek parası için sattığı her yerde, çocuğun bir şeyler öğrenebileceği bir kitabın ve ısınabileceği bir ateşin eksikliğini çektiği her yerde, Sefiller kapıyı çalar ve şöyle der: Açın kapıyı, sizin için geldim.İçinde yaşadığımız medeniyetin bu çok karanlık ânında, sefilin adı insandır; her iklimde can çekişmekte, her dilde inlemeye devam etmektedir”  diye baslıyor.

  Kendi kütüphanemi kurmaya başlayınca dünya klasiklerinin olduğu rafta hep bir eksik vardı. Yıllar sonra Sefilleri alıp kütüphaneme katarak ve yeniden okudum. Yine aynı heyecanla, aynı duygularla ve bolca altı çizilmiş cümlelerle keyif alarak ve çok üzülerek bitirdim. Öncelikle şunu belirtmem gerekiyor. Hangi dünya klasiğini okursanız okuyun kaliteli bir yayınevinden alın ve özetini değil tamamını okuyun. Ben Türkiye İş bankası Yayınlarını tercih ettim. İki ciltlik kitap, ilk cilt 857, ikinci cilt 837 sayfa, çeviri Volkan Yaçıntoklu’ya ait. Gözünüzü korkutmasın, akıp gidiyor.

  Hikâye 19. Yüzyılda geçiyor. Kahramanımız Jean Valjean Favorelles’de ağaç budayıcılığı yapan bir köylü idi. Tek akrabası olan ablası dul kalınca 7 çocuğa ve ablasına bakmaya başladı. Bir kış günü işsiz kalınca zorluklar başladı, ablasının tek başına çalışması yetmedi, yoksulluk git gide artınca bir gün aç kalan çocuklar için bir somon ekmek çaldı. Ve 5 yıl kürek mahkûmluğu başladı. Kaçma girişimleri de eklenince 19 yıl kürek mahkûmu oldu. Cezası dolduktan sonra şartlı tahliye edildi, ona verilen yeni kimlikte “çok tehlikeli bir şahıs” yazıyor ve gittiği yere bu kimliği göstermesi gerekiyordu. Hal böyle olunca kapılar bir bir yüzüne kapandı. En son girdiği köpek kulübesine de köpek tarafından kabul edilmeyince bir köpek kadar değerinin olmadığını haykıran Jean Valjean umutsuz aç ve soğukta kamıştı. Yorgunluktan ve açlıktan bir bankın üzerine yattı. Oradan geçmekte olan yaşlı bir kadın ona Piskoposun evi gitmesini söyledi. Bu sayede Jean Valjean karnını doyurup sıcak bir yatakta yatabileceği Piskoposun kapısını çaldı. Ve gece herkes uyurken Piskoposun odasındaki dolabı açarak içerisinde gümüş takımlarının olduğu sepeti çaldı. Fakat çok gidemeden yakalanıp piskoposun yanına götürüldü. Piskopos Jean Valjean’ı görünce “Dostum çok erken çıkmışsınız bunları unutmuşsuz” deyip gümüş şamdanları Jean Valjean’a verdi.

 “Kardeşim artık kötülüğe değil iyiliğe aitsiniz. Ruhunuzu satın alıp içindeki karanlığı ve tehlikeli düşünceleri çıkarıyorum ve onu Tanrı’ya teslim ediyorum. “ dedi.

  İşte piskopos Jean Valjean’ın hayatına böyle dokundu. Kitabın devamı sizi duygudan duyguya sürükleyecek. Tekrar ediyorum sayfa sayısı gözünzü korkutmasın. Kesinlikle okunması gereken bir eser.

  Kitabın ilerleyen bölümde bir Burjuva oğlunun yiyemediği çöreği,  aç iki küçük çocuğa vermektense, suda yüzen kuğuya atmayı tercih etmişti. O zamandan bu zamana ne gelişti? Sanayi, teknoloji... Şimdiki zamanda moda olan çöreği verirken çekilen selfieler! Size ne kadar samimi geliyor ve hangisi daha acımasız? Bence zaman insanlığın üzerinde pek etkili olamamış! Şimdiki zaman da bir somon ekmek çalanı belki küreğe göndermiyoruz, ama kullanıyoruz azizim. İnsanların müşküllüklerini kullanıyoruz.

Sefiller kitabında bazı altını çizdiğim cümleleri aşağıda listeledim. Şimdiden keyifli okumalar.

“Doğa bazen adeta bizi düşündürmek için etkilerini ve görüntülerini bizim davranışlarımıza ve tam zamanında belli belirsiz ve akıllı şekilde karıştırır.”

“ Büyük bir uğultu vardır, ağzımız hariç her yanımız konuşur. Ruhun gerçekleri görülmez ve elle dokunulmaz olsalar da gerçektirler.”

“İç içe geçmiş iki bahtsızlıktan mutluluk doğar.”

“İşte insanlar böyle, bir salonda ayakkabılarınız hariç her yanınız çamurla kaplı olabilir. İyi bir şekilde ağırlanmak için sizden kusursuz tek bir şey istenir, vicdan mı? Hayır çizmeler.”

“ İnsanlık bir kimliktir. Tüm insanlar aynı hamurdan yapılmıştır. En azından bu dünyada yazgı bağlamında aralarında hiç bir fark yoktur. Öncesinde aynı karanlık, yaşam süresince aynı beden, sonrasında aynı kül. Ama insan mayasına karışan cehalet onu karartır. Tedavi edilemeyen bu karanlık insanın içini kaplayınca Kötülük’e dönüşür.”

“Yoksullukta belli bir raddeye erişildi mi yoksul insan ne sefalet karşısında inler ne de iyiliğe teşekkür eder.”

“ Başımızı göğe kaldırmayı sürdürmeli miyiz? Orada gördüğümüz o ışıklı nokta, sönecek cinsten midir? İdeali derinliklerde kaybolmuş, küçük, yalıtılmış, algılanamaz, parlak ama etrafı küme küme canavarları andıran o karanlık tehditlerle sarılmış bir halde görmek dehşet verici; yine de İdeal, bulutların ağzındaki bir yıldızdan daha çok tehlikede değildir.”

“Aşk ölüm değilse, hayattır. Hem beşik hem tabuttur. İnsan yüreğinde “evet” ya da “hayır” diyen aynı duygudur. Tanrı’nın yarattığı varlıklar arasında insan yüreği kadar ışık ama ne yazık ki aynı zamanda karanlık saçan başka bir şey yoktur.”

“ Maddenin boyun eğişi sürtünmeyle sınırlıdır; ruhun boyun eğişinin sınırı var mıdır? Sürekli devinim imkânsızsa, sürekli özveri zorunlu mudur?”

“Mutlu olmak ne korkunç şey! İnsan halinden nasıl da memnundur! Bunun kendisi için yeterli olduğuna nasıl da inanır! Yaşamın yanlış hedefi olan mutluluğa yönelirken, gerçek hedef olan sorumluluk nasıl da unutulur.”

“ Ölmek bir şey değil, yaşamamak korkunç.”

 

Kısa bir mola "Tavsiye kitap "

Eskiden çok sosyal bir insandım. Geçen gün bir arkadaşımla konuştum, “eve girmezdin sen”  dedi. Uzun zamandır da evden çıkmıyorum. ( 5 yıl kadar oldu) İnzivaya çekildim ve arındım. Karantina benim hayatım da çok büyük bir değişiklik yapmadı. Ben zaten bir çok şeyden izole yaşıyorum.

Aslında eskisinden daha sosyalim. Hiç olmadığım kadar aktifim. Dünyanın bilinen ve bilinmeyen bütün ülkelerine seyahat ediyorum. Farklı boyutlarda geziyorum. Farklı insanlarla sohbet imkânım oluyor. Geçenlerde Einstein ile sohbet ettim mesela, hayatından küçük notlar paylaştı benimle. Fraud ile henüz tanışmadım ama en kısa zamanda tanışmak istiyorum! Şu sıralar Yuval Harari ile Homo Deus üzerine sohbet ediyorum. Yani demem o ki; keyifle kahvemi yudumlayıp kaliteli sohbetlerin dibine vuruyor, bilmediğim yerlere gözlerimi kapattığım anda gidiyorum. Maceradan maceraya atlıyor, doğaüstü varlıklarla doğaüstü yerlerde dolaşıyorum. Evet, dışarıda bakıldığında çok asosyalim. Evden çıkmayan bir ev hanımıyım.

(Fotoğraf bebeğimin dört aylık olduğu zamanlar) 

Mesela geçen gün ikinci kez Budapeşte’ye Pal Sokağına uğradım. Başkan Boka ve askerleri ile kum torbalarıyla yapılan bir savaşa katıldım. Rütbesiz er Nemecsek çok sevdiği arsayı Feri Ats ve daha önce misketlerine el koyan Pasztor kardeşlere kaptırmamak için nasıl canla başla savaştığını ve sonunda subaylığa atandığını anlatan mükemmel bir kitap. Macun derneği üyeleri Nemecsek’i hain ilan ederek adını zabıtlara küçük harflerle  geçmesi zavallının küçük kalbini çok kırmıştı. Ernö Nemecsek’in inandığı değerler uğruna kendini nasıl feda ettiğini okuyacağınız bu kitap gerçek bir başyapıt.

"Şimdi artık Pál Sokağı Çocukları’nın Arsa’sında kocaman çok katlı evler var.
Ama ne gam: Dünyanın bütün çocukları
Pál Sokağı’ndandır!.  "

Ferenc Molnár

Pál Sokağı Çocukları

Bir Garip Kitap Mimi

 Merhaba arkadaşlar, daha önce https://histasyon.com/ tarafından bir mim daveti aldım. Mim konusunda biraz acemi olduğum için netten araştırdım ama galiba eksik olmuş. Bir Garip Kitap Mimi başlığı altında bir kaç sorudan oluşan bu mime ben yorumla iştirak ettim. Fakat cevaplarımı kısa kesmek zorunda kaldım. Şimdi acemiliğimi telafi etmek ve sorulara dolu dolu cevaplamak için bu mime ikinci kez katılıyorum.

Neden Kitap Okuyorsunuz?

 2014 yılında zorlu bir süreçten geçtim. Çalıştığımız iş yeri battı ve biz eşimle maaşlarımızı alamadan ortada kaldık. O zor zamanlarda insan dostunu ve düşmanını daha iyi tanıyor. Kitaplar benim kaçış noktam oldu.  Bu süreçte kitaplara sığındım. Ve o Zamandan itibaren kitaplar benim için en büyük huzur kaynağı oldu.

 “Bilge kişiler, hayatın dertlerine çareyi kitaplardan bulur.” Demiş Sevgili Victor Hugo.

Ne Sıklıkla Kitap Okursunuz?

 Eskiden kitaplar benim için zaman ayrılması gereken aktivite değil, günlük rutinimdi. Ama artık küçük bir bebeğim var o yüzden güne 50 sayfa okusam kendimi şanslı hissediyorum.

En Sevdiğiniz Kitap Hangisi?

 Aslında tercih etmesi zor, yani birçok kitap var ama içlerinden birini tercih edecek olursam yorumda da bahsettiğim gibi Victor Hugo’nun Sefiller kitabı. Çok derin izler bırakmıştır bende ve 2014 yılında okumama rağmen hala birçok şeyini hatırladığım ve hatırlarken okurken hissettiğim o heyecanı yeniden hissettiğim ve hala sonuna çok üzüldüğüm bir kitap.

Bitiremediğiniz Kitap Veya Kitaplar Nelerdir?

Çok var, ben okunacak birçok kitap varken beni zorlayan, anlayamadığım, sürüklemeyen kitapları yarım bırakıyorum. Tabi kitaba şans vermek adına yarısına kadar mutlaka okurum.

Aynı Zamanda En Fazla Kaç Kitap Okuyabildiniz?

 Buna karşıyım, ben bitirdiğim kitabın tadına varmak için kendime iki gün zaman veriyorum. O yüzden biri bitmeden diğerine başlamıyorum.

Kendinizi Bulduğunuz Kitap Karakterleri Ve Nedeni

 Bu sorunun cevabını hiç düşünmemiştim. Hangi kitap karakteri olabilirim diye kendime sorduğumda Martin Eden galiba. Umarım sonumuz benzemez.

Kitap Ayracı Haricinde Kitap Arasına Ne koyarsınız?

 Ayraç dışında sadece kalem koyarım ya da kitabı ters çevirip öyle bırakırım.

Bir Yazarla Arkadaş Olma Fırsatınız Olsaydı, Hangi Yazar Olmasını İsterdiniz?

 Kesinlikle Victor Hugo, Sefilleri yazarken bir köşeden onu izlemek isterim. Jean Valjean’ a hayat veren o parmakların her hareketini izlemek isterdim. Sevgili Esmeralda’yı keçisini ve kambur,aksak ve sağır zangoçu yazarken yüzündeki her mimiği görmek isterdim. Ve sadece 6 ay içinde Notre Dame'ın Kamburunu nasıl bu kadar mükemmel yazabildiğini sormak isterim.

Mimdeki sorular bu kadardı. Böyle güzel bir mime davet edildiğim için https://histasyon.com/ teşekkür ediyorum. Daha nice güzel mimlerde buluşmak dileğiyle, Hoşçakalın…