Bir Garip Kitap Mimi

 Merhaba arkadaşlar, daha önce https://histasyon.com/ tarafından bir mim daveti aldım. Mim konusunda biraz acemi olduğum için netten araştırdım ama galiba eksik olmuş. Bir Garip Kitap Mimi başlığı altında bir kaç sorudan oluşan bu mime ben yorumla iştirak ettim. Fakat cevaplarımı kısa kesmek zorunda kaldım. Şimdi acemiliğimi telafi etmek ve sorulara dolu dolu cevaplamak için bu mime ikinci kez katılıyorum.

Neden Kitap Okuyorsunuz?

 2014 yılında zorlu bir süreçten geçtim. Çalıştığımız iş yeri battı ve biz eşimle maaşlarımızı alamadan ortada kaldık. O zor zamanlarda insan dostunu ve düşmanını daha iyi tanıyor. Kitaplar benim kaçış noktam oldu.  Bu süreçte kitaplara sığındım. Ve o Zamandan itibaren kitaplar benim için en büyük huzur kaynağı oldu.

 “Bilge kişiler, hayatın dertlerine çareyi kitaplardan bulur.” Demiş Sevgili Victor Hugo.

Ne Sıklıkla Kitap Okursunuz?

 Eskiden kitaplar benim için zaman ayrılması gereken aktivite değil, günlük rutinimdi. Ama artık küçük bir bebeğim var o yüzden güne 50 sayfa okusam kendimi şanslı hissediyorum.

En Sevdiğiniz Kitap Hangisi?

 Aslında tercih etmesi zor, yani birçok kitap var ama içlerinden birini tercih edecek olursam yorumda da bahsettiğim gibi Victor Hugo’nun Sefiller kitabı. Çok derin izler bırakmıştır bende ve 2014 yılında okumama rağmen hala birçok şeyini hatırladığım ve hatırlarken okurken hissettiğim o heyecanı yeniden hissettiğim ve hala sonuna çok üzüldüğüm bir kitap.

Bitiremediğiniz Kitap Veya Kitaplar Nelerdir?

Çok var, ben okunacak birçok kitap varken beni zorlayan, anlayamadığım, sürüklemeyen kitapları yarım bırakıyorum. Tabi kitaba şans vermek adına yarısına kadar mutlaka okurum.

Aynı Zamanda En Fazla Kaç Kitap Okuyabildiniz?

 Buna karşıyım, ben bitirdiğim kitabın tadına varmak için kendime iki gün zaman veriyorum. O yüzden biri bitmeden diğerine başlamıyorum.

Kendinizi Bulduğunuz Kitap Karakterleri Ve Nedeni

 Bu sorunun cevabını hiç düşünmemiştim. Hangi kitap karakteri olabilirim diye kendime sorduğumda Martin Eden galiba. Umarım sonumuz benzemez.

Kitap Ayracı Haricinde Kitap Arasına Ne koyarsınız?

 Ayraç dışında sadece kalem koyarım ya da kitabı ters çevirip öyle bırakırım.

Bir Yazarla Arkadaş Olma Fırsatınız Olsaydı, Hangi Yazar Olmasını İsterdiniz?

 Kesinlikle Victor Hugo, Sefilleri yazarken bir köşeden onu izlemek isterim. Jean Valjean’ a hayat veren o parmakların her hareketini izlemek isterdim. Sevgili Esmeralda’yı keçisini ve kambur,aksak ve sağır zangoçu yazarken yüzündeki her mimiği görmek isterdim. Ve sadece 6 ay içinde Notre Dame'ın Kamburunu nasıl bu kadar mükemmel yazabildiğini sormak isterim.

Mimdeki sorular bu kadardı. Böyle güzel bir mime davet edildiğim için https://histasyon.com/ teşekkür ediyorum. Daha nice güzel mimlerde buluşmak dileğiyle, Hoşçakalın…

UMUT

 

Vel hasıl-ı  kelam teknik bir hatadan dolayı yazılarım silindi dostlar. Galiba evren bana cevap veriyor.   Bunu bir işaret olarak düşündüm, silinenleri bende sildim. Artık yeni yazılarımla yeni bir nefes getirmeye karar verdim bloğuma. Aslında ne yazacağıma nasıl bir yol izleyeceğime emin değildim. Tam 3 sene tek kelime yazamamıştım. Ama en baştan en güzel olanından başlamaya karar verdim.

Kafamda birçok kelime uçuşuyor, ama bunları kaleme dökmek asıl mesele.  Küçük küçük notlarla koca bir sayfa dolar, sonra bir bakarsın içinden sadece tek bir kelimeye sayfalarca anlam yüklersin. Şimdi benim de küçük notlarla dolu bir sayfam var.

Gündelik yaşamın telaşında kendime çaldığım nadir zamanlarda kendimi dinliyorum.  Fonda ilkbahar valsi, burnumda mis gibi amber kokusu, elimde papatya çayım kapatmışım gözlerimi etrafa, tıkamışım kulağımı dünyaya kendimi dinliyorum. KENDİMDEN ÖZÜR DİLİYORUM. KENDİMİ SEVİYORUM. KENDİME TEŞEKKÜR EDİYORUM. Bilinçaltım bana doğru yolu gösterecektir. Bilinçaltım doğruya eğilimlidir. Ve evrenin bana vereceği cevaba şimdiden teşekkür ediyorum.

Hadi sizde deneyin, içinize doğan huzurun keyfine varın.  Yeni yazılarımla görüşmek üzere sevgili dostlarım.

Kırık Dökük Buse.

Rüzgar saçlarımı yalayıp geçerken, kaldırdım bakışlarımı gökyüzüne.Usulca söyledim adını.Usulca ve sessizce. Mavi de kaybolmak tamda buydu işte. Mavinin ötesinde, aşkın kollarıydı beni saran, sarıp sarmalayıp nefessiz bırakan!
Bir damla gözyaşı yuvarlandı dudağıma,benden bağımsız. Tuzunun tadı aktı içime. Kendi sesimde boğuldum. Kendi mavim de kayboldum. Uzaklarda beklediğim, aynı gökyüzünün altında.
Elimi kaldırdım,yavaşça ıslanan dudağıma götürdüm.Sevdiğini kırmaktan korkan, kırık dökük bir buse kondurdum. Rüzgara bıraktım. Elimin tersiyle sildim arsız gözyaşımı.
Arkamı dönerken biliyordum!
Gözlerim hep gökyüzüne takılı kalacaktı.
Ve şafak ancak sen gelince doğacaktı...

Yalnızlığın İç Çekişi "Umut"

Evet kabul ediyorum! Vazgeçtim.  Yıldım. Yoruldum. İçim küflendi. Kalbim felç oldu,  beynim kriz geçirdi. Oturdum baktım,  izledim, seyrettim. Sustum, konuştum, bağırdım, çağırdım, ağız dolusu küfür ettim, güldüm, ağladım, yolculuğa çıktım,  yolcu ettim. Bekledim, gelene eyvallah, gidene güle güle dedim. Sonra baktım gördüm, farkına vardım. Sonra yine baktım göremedim. Dün dünmüş, bugün bugün,  zaman yarının içinde kaybolmuş! Ben zamanın içinde...
O zaman yeniden var olmak için kalemi elime almam gerekiyormuş.
Yeni bir Yalnızlığa İç Çekiş için gerim sayımı başladı