"Allah'ın adaleti ne büyük! Maneviyat denilen şeyin kimde olduğu belli mi? Belki küçümsediğin insan Allah'ın sevdiği bir kuluydu. Ve belki senin sınavında yakındı... "

 "Ah Gülcihan! 

Sükûtün içinde ahları, 

Kimsesizlikle yıkandı günahları, 

Baharın solduğu yerde, 

Masal evinin kapandı kapıları..."

 " Her şey birkaç saniyede oldu. Amcasının ağzından köpükler saçarak gelişini, Babası ile Annesinin şaşkınlıktan bakakaldıklarını o birkaç saniyede gördü. En kötüsü Annesinin ve Babasının onun için hiç bir şey yapmayacaklarını da o birkaç saniyede fark etti. "

 

"Gözlerini kapattı, müziğin dinlendirici sesine kendini bıraktı, aslında yaşadığı şeylerin yaşından büyük olduğunun farkındaydı. Ama elinden hiçbir şey gelmiyordu. Gün geçtikçe daha da değersizleşiyordu..."